2018/04/27 16:17:23
 Click for a larger picture Het was weer een ouderwets gezellige Koningsdag, hoewel het lopen een stuk zwaarder ging en mijn benen af en toe leken te bezwijken. Iets vaker een rustpuntje deed daar goed aan. Zoals elk jaar als Carin en Maris in vol ornaat gaan worden ze overspoeld door mensen die met ze op de foto willen. Echt niet allemaal toeristen.
 
2017/11/21 21:07:42
 Click for a larger picture De laatste ochtend! We pakken de koffer en gaan nog even naar het zwembad, maar omdat het bewolkt is worden we wat onrustiger. Uiteindelijk douchen we te vroeg en zitten we net als iedereen te vroeg in de lobby, klaar om te vertrekken.
We worden ruim op tijd opgehaald en hebben alle tijd om koffie te drinken voor we aan boord stappen, maar op de een of andere manier belanden we heel vroeg zonder koffie zelfs bij de gate. De binnenlandse vlucht verloopt goed en eenmaal in Jakarta hebben we wel alle tijd voor koffie en doen dat met een aantal reisgenoten. Onder de koffie horen we dat de Agung vulkaan op Bali is uitgebarsten. Dankzij een oostenwind hebben vluchten er nog geen last van. Het blijft een gek idee dat je mensen nooit meer zal zien. De lange vlucht van Jakarta naar Amsterdam gaat op tijd weg, maar we kunnen niet echt lekker slapen en het lijkt voor het gevoel dagen te duren. Om 7 uur \'s morgens komen we aan in Amsterdam en nemen we afscheid van iedereen. Onze beide meiden staan op ons te wachten en brengen ons naar huis waar de rest is om te knuffelen. Heerlijk weer thuis. Weggaan is fijn, maar thuiskomen is ook erg lekker.
 
2017/11/20 10:16:05
 Click for a larger picture We twijfelen vanmorgen of we nog een dag met een taxi over het eiland zullen gaan of dat we rustig bij het hotel zullen blijven. We besluiten te gaan wandelen en lopen al heel vroeg over het strand langs prachtige resorts en komen langs het Schildpaddenopvangcentrum waar helaas nog niemand is. We lopen verder en stranden op het einde van het resortgebied. Alles wordt er wat smoezeliger en er drijft veel afval in de zee. Gek dat arm en rijk en schoonheid en lelijkheid hier zo dicht bij elkaar liggen. Als we langs een winkelcentrum komen stappen we daar naar binnen en komen de lekkerste croissants en drankjes tegen. We vergapen ons aan de hoeveelheid souvenirs en eten een ijsje (Magnum Red Velvet, het ijsje van Indonesie voor ons). Als we door de drukke winkelstraat lopen zien we veel westerse dure winkels en overal fast food ketens. We eten dan natuurlijk nog een ijsje in een koele Burger King en vertrekken weer richting hotel waar we een paar uurtjes aan het zwembad liggen. Daarna besluiten we nog wat souvenirs te gaan kopen en sluiten we de vakantie af in een duits restaurant (Mama\'s, die we in Dinslaken gevonden hebben). Geen nasi de laatste avond voor ons. Morgen de koffer pakken. Het is mooi geweest!
 
2017/11/19 16:07:42
 Click for a larger picture Vanmorgen worden we al vroeg gebeld door onze reisgenoot Piet, die gisteren met andere reisgenoten een dag over Balie hebben gereisd en van plan waren vandaag weer met zijn vieren de boel te gaan bekijken. De reisgenoten hadden geen zin meer en wij kunnen de plekken innemen. We overleggen even met elkaar en met zijn vieren en vertrekken een half uur later met een taxi. De eerste stop is na een uur, want eerst moeten we Kuta zien te verlaten. We stoppen even bij een leuk kerkje en gaan dan door naar een Hindoeïstische tempel waar vrouwen niet naar binnen mogen als ze ongesteld zijn. De tempel staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. Het gekke is dat het weer alleen mannen zijn die in de tempel zitten en bidden. We laten het achter ons en zien waar de vrouwen gebleven zijn als achter de tempel een grote ruimte is waar de vrouwen mandjes vlechten. De 2e stop is bij een koffieplantage waar we vele smaken koffie en thee mogen proeven. Ook de Luwak koffie komt op tafel. Heel speciaal smaakt het niet, alleen de prijs is speciaal. We kunnen het ook allemaal kopen natuurlijk in een klein winkeltje naderhand. We rijden nog even langs Danau Beratan, maar gaan niet naar binen omdat de entree o.i. te hoog is vergeleken bij de 100-130 euro minimum maandlonen in Indonesie. We rijden door naar de mooiste rijstvelden op de UNESCO werelderfgoedlijst. Het is prachtig groen en schilderachtig en mag niet verloren gaan voor de volgende generaties. We eten erg lekker in een rustig restaurant met zijn vieren en gaan dan in de stromende regen weer verder op pad. De laatste stop is tijdens zonsondergang bij de Tanah Lot tempel. Een prachtige tempel in het water. Het is wel erg toeristisch en commercieel en we lopen door het brakke water naar de ingang van de tempel waar zogenaamd heilig water staat en je gezegend wordt door een priester met een korrel rijst en een bloem. Wel betalen natuurlijk.
We komen in het donker weer aan in het hotel en hebben niet eens zin om nog wat te gaan eten. We slapen dan ook alweer om negen uur. Een mooie dag die behoorlijk vermoeiend was!
 
2017/11/18 15:13:23
 Click for a larger picture Als we net zo goed uit ons bed kunnen komen als we thuis zijn komt het helemaal goed met ons. We ontbijten dan ook als een van de eersten vanmorgen. Daarna schijnt er een heerlijk zonnetje en gaat de een zwemmen, lezen en zonnen, terwijl de ander op het plat voor de hotelkamer aan de pc gaat zitten. Iedereen mag raden wie waar was. Daarna besluiten we om naar Sanur te vertrekken met een taxi. We denken dan veel ongereptheid tegen te komen, maar niets is minder waar en we belanden na een prachtig strand, en een prachtige haven zelfs op een auto/motorr/rock festival. Wat een herrie (vind Maris). Daarna lopen we nog langs een prachtig park waar krabben in de grond zitten die we helaas niet helemaal te zien krijgen. We nemen een taxi terug en belanden weer in de file, zodat we uitstappen en de drukke straat uitlopen. Wat een chaos is het toch in dit land, en hoe toeristisch is het. We drinken een koud biertje en we kunnen er weer even tegen voor we bij het hotel zijn. Vanavond gaan we Amerikaans eten. Maakt ons niet meer uit. Morgen een dagtocht met een taxi. Duimen voor mooi weer!
 
2017/11/17 18:38:12
 Click for a larger picture Omdat we de wekker niet uitgezet hebben worden we om iets over 5 al wakker en dat is toch wel een beetje vroeg als je alle tijd hebt en pas om 7 uur kunt ontbijten. Het is hetzelfde ontbijt als overal: veel nasi en weinig brood. We kunnen er mee leven. Nadat we een welkomstgesprek hebben gehad met de hostess besluiten we om samen een aantal dingen te gaan ondernemen. We zien ook dat de hele groep zijn eigen plan trekt en dus al redelijk zijn eigen gang gaat... We komen in een ontzettend toeristische straat uit (Legian) waar je overal bijna naar binnen wordt getrokken om dezelfde spullen te kopen. Toch lopen we door want we willen het monument ter nagedachtenis aan de bomaanslag een aantal jaren geleden zien. Het is toeristisch maar als je bedenkt dat zoveel jongeren daar het leven hebben verloren wordt je even stil. We lopen over het strand en gaan nog even naar het winkelcentrumvom alvast wat souvenirs te kopen. We waren al een paar keer een soort kinderkarren tegengekomen wat net hele grote pluche rijdende beesten zijn en waar de kinderen met hun ouders op zitten. Marco wil dit eigenlijk ook wel en uiteindelijk besluiten we het te filmen als hij op dit ding zit, zodat het minder opvalt dat hij er zonder kind op zit. Daarna volgen meer volwassenen die waarschijnlijk eerst niet durfden en is Marco dus een nieuwe trendsetter. Dan moeten we toch het zwembad opzoeken en genieten we van een overheerlijk zonnetje.
Om een uur of half 6 bedenken we dat we de ondergaande zon willen zien en douchen we ons snel en staan al snel op het strand. We lopen een stuk in de warmte over een druk strand richting enorme trommel geluiden en zien dat er een cultureel programma aan de gang is waar allerlei groepen in klederdracht lopen, bijzonder kleurrijk allemaal, en er een aantal mensen met 2 grote bakken richting zee lopen waar mensen achteraan gaan. Maris is nieuwsgierig en staat vlakbij de waterlijn ineens tussen allemaal Indonesiërs met foto- en videocamera\'s en krijgt een bakje met daarin een klein schildpadje uitgereikt. Het is de bedoeling dat al deze mensen de beestjes uit zetten in zee, zodat ze over ongeveer 25 jaar hier weer terugkomen als reuzeschildpadden. We voelen ons nietig en bijzonder en we hebben er allebei een brok van in de keel. Het lijkt sentimenteel en is helaas ook niet goed onder woorden te brengen. We drinken nog een biertje, maar gaan daarna stilletjes en snel naar onze kamer, omdat alles wat we nu doen of zeggen even onbelangrijk is.
 
2017/11/16 12:47:53
 Click for a larger picture Als we vroeg wakker moeten worden zien we als eerste dat we op een mooi complex zitten. Helaas kunnen we er niet lang van genieten, want we moeten de bus weer in. Het laatste stukje Java voor de oversteek naar Bali. Met een kwartiertje zijn we bij de ferry, een redelijk roestig schip, waar de bus op moet en we allemaal het dek op kunnen gaan. Het duurt gelukkig maar een drie kwartier voor we aan de overkant zijn. Het lijkt in eerste instantie erg sereen. We passeren een mooie tempel waar iedereen in het wit wat offers brengt, maar helaas rijden we door. We stoppen een paar kilometer verderop om wat makake aapjes pinda\'s te zien eten. Schattig om de kleintjes bij hun moeder te zien zitten op de buik. Daarna lunchen we als laatste met elkaar en rijden we nog een uur of 3 door voor we bij het hoofdkantoor van het Panorama reisbureau van bussen wisselen en afscheid van elkaar moeten nemen. We gaan naar 3 verschillende hotels en dat zal dus vreemd worden. De plaatsen liggen dicht bij elkaar, dus we spreken af om elkaar nog te treffen. Dat loopt al anders als we allemaal besluiten om op onszelf te gaan eten als we eenmaal in het hotel zijn. Kuta komt na de prachtige rijstvelden en vele tempels wel heel anders over dan we dachten, dus hebben we geen idee wat te verwachten. We lopen met zijn tweetjes over de boulevard naar het Boardwalk winkelcentrum, waar we beseffen dat hier de Westerse wereld al toegeslagen heeft. Het is heel Amerikaans en we zien alle grote winkelketens. We komen in een Japanse winkel, Miniso, uit en eten bij Burger King, kan het toeristischer? Misschien zijn we geen Bourgondiërs of zelfs cultuurbarbaren, maar we genieten volop van het junk food. Met een biertje op ons terrasje voor de kamer sluiten we niet zo laat de eerste dag op Bali af.
 
2017/11/15 14:22:58
 Click for a larger picture We moeten weer vroeg op om naar onze laatste bestemming voor de overtocht naar Bali te bereiken. Veel is daar niet over te vermelden. We zitten de hele dag in de bus, omdat we een experimentele route proberen. De route volgens Google duurt 5 uur, maar onze route uiteindelijk 13 uur. Een recordtijd in de bus. Het weer wordt slecht, we gaan behoorlijk omhoog en het wordt donker. Dat terwijl de chauffeur ook maar een keer een kwartiertje koffiepauze had en een uurtje pauze om te lunchen. Het lijkt ons ook niet normaal dat er verder geen controle op is. Moe komen we in het donker bij ons hotel aan waar we uiteindelijk wel gezellig met elkaar eten. Het is de laatste avond met de hele club, dus jammer dat het zo wordt afgesloten. Op Bali worden we verdeeld over 3 hotels!
 
2017/11/14 06:53:16
 Click for a larger picture Om 1 uur \'s nachts worden we gewekt! We gaan naar de Bromo vulkaan. In het donker rijden we zo\'n 2 uur door de stad Malang en omgeving, waar al redelijk veel leeft. We komen bijvoorbeeld langs een nachtmarkt, waar de venters hun waar kopen en langs de dorpen gaan. Ook hier ligt alles weer gewoon op de grond. Na 2 uurtjes rijden stoppen we bij een groot huis waar jeeps voor ons klaar staan. Nog eens 3 kwartier in de jeep vervolgen we een stijgende weg waar we pas op de terugweg van zien dat het niet geheel ongevaarlijk is. We stoppen na verloop van tijd en volgen de gids die ons naar een bergwand brengt waar we de Bromo goed kunnen zien, maar ook een prachtige zonsopgang. Dit is al de moeite waard. We moeten na een half uurtje weer terug in de jeep en vervolgen onze tocht naar de voet van de vulkaan. We wandelen over het vulkaanzand eerst anderhalve kilometer voor we bij de trap, met 247 treden, van de Bromo komen. Iedereen doet het op zijn eigen tempo en het is behoorlijk zwaar. Er lopen mannen met paarden bij die eventueel de mensen die niet verder kunnen, tegen betaling, naar de trap brengen. Vandaar moet je het toch echt zelf doen. Het is zwaar om met de ijle lucht de 247 treden op te gaan, maar het is het meer dan waard. De vulkaan gromt en bromt en is heel indrukwekkend.
Als we beneden zijn komen er natuurlijk weer venters die allerlei t-shirts verkopen. We trappen er weer in ;-) We krijgen een lunch in het huis waar we overgestapt zijn en gaan dan weer met de bus richting Malang. Als we terug zijn stappen we na de douche de straat op om een warenhuis, wat precies op AliExpress lijkt, te bezoeken. We kijken onze ogen uit. Alles wat wij online kunnen bestellen staat hier op een 3 etages groot warenhuis uitgesteld. We gaan wat boodschappen doen in een Carrefour supermarkt, waar 3 meisjes Marco helpen om 1 paar schoenen te passen (natuurlijk te klein, maar hij was wel even Assepoester). Als we bij de kassa komen hoost het en proberen we een taxi te krijgen te voor de deur staat. maar de man slaapt en heeft er geen zin in. Dan zien we een soort brommer-dolmus die ons voor omgerekend 30 ct droog bij ons hotel afzet. We doen onze badkleding aan en zwemmen een uurtje in een warm zwembad. Daarna gaan we alleen nog maar even eten bij de Pizzahut, want een biertje is niet meer te krijgen in het hotel. Die waren \'s middags al uitverkocht en dan heb je gewoon pech gehad. Het is ook niet heel erg, want als we ons bed induiken zijn we zo vertrokken, doodmoe van een indrukwekkende dag.
 
2017/11/13 13:02:28
 Click for a larger picture Vandaag hebben we weer een lange treinreis te gaan. Helaas is wagon waar we zitten niet zo mooi en zijn de ramen vies en klein, zodat we niet veel van het landschap zien. Ook went het om tussen de rijstvelden en dorpjes door te rijden, zodat het geen spectaculaire dag wordt. In ons hotel aangekomen gaan we ook alleen maar douchen en met elkaar eten bij de Pizzahut. Wat kan dat lekker zijn na alleen maar rijst bijna 14 dagen. Niet een heel bijzondere dag dus.
 
2017/11/12 09:35:44
 Click for a larger picture Voor dag en dauw zijn we weer op. Even aan de koffie en een ontbijtje en dan gaan we al op weg. Onze eerste stop is een Batik schilder die veel mooie dingen heeft gemaakt en ons uitlegt hoe arbeidsintensief het maken van een Batik schilderij is. Natuurlijk is het redelijk commercieel en is het de bedoeling dat je iets koopt. Daar staan bij het naar buitengaan 29 Becaks klaar die ons naar het paleis van de sultan brengen. We moeten ons eerst langs heel veel venters worstelen voor we daar aankomen. Het paleis is van de laatste sultan die zijn vertrekken nu elders heeft maar het paleis wordt nu geexploiteerd door de familie en rondleidingen worden door familie gegeven. Het houdt het midden tussen oosters en efteling gehalte. Wel apart al duurt het erg lang. Na het paleis gaan we te voet naar het waterpaleis van dezelfde familie. Wat een armoede en belachelijk dat je het zo open stelt voor publiek. Het begint ook nog te stortregenen dus iedereen is er wel klaar mee. We worden dan nog gedropt bij een Wajangpoppen fabriek. Voor de oude groep is het de max met de commercialisatie en na (een lekkere) lunch besluiten we samen te gaan wandelen naar de hoofdstraat. We lopen zo\' n 20 minuten voor we op een soort kinderkermis aankomen waar zelfs levende visjes gebruikt worden voor hetzelfde visvangspel wat wij kennen van de kermis. We lopen natuurlijk weer in de val van foto\'s maken en zetten de rem erop, zodat we door kunnen lopen richting hoofdstraat. Onderweg komen we wel een Indonesische man tegen die goed Nederlands spreekt, omdat zijn opa en oma in Den Haag woonden. Hij begint een Nederlands liedje te zingen en we zingen luidkeels mee. Iedereen kijkt er dan ook wel een beetje vreemd van op hier, rare Hollanders (Orang Belanda) zie je ze denken. De straat is superlang en lijkt een beetje op de Beverwijkse bazaar. We moeten ons er doorheen worstelen maar het is grappig al hebben we het na ongeveer een kilometer wel gezien. Dan gaat het regenen en besluiten we koffie te gaan drinken en bestellen we taxi\'s. \'s Avonds gaan we niet mee uit eten omdat, we niet superfit zijn. We doen ons maaltje alleen met biskwietjes. Morgen moeten we tenslotte fit zijn voor de treinrit.
 
2017/11/11 09:53:16
 Click for a larger picture Natuurlijk zijn we voor de wekker wakker. Om kwart over 5 zelfs en we moeten pas om 7 uur weg. Het ontbijt valt ons een beetje tegen en de zaal is erg ongezellig met veel neonlampen. Als we eenmaal met 27 man in de bus zitten rijden we eerst naar de hindoeïstische tempel Prambanan. Een gigantisch complex wat bestaat uit verschillende tempels die overspoelt zijn geweest door lava en nu een voor een weer opgebouwd worden.ze hebben er nog 142 te gaan maar niet alle stenen zijn er nog. De mensen hebben ze ook mee naar huis genomen. Na overspoeld te zijn door jeugd die met ons op de foto wil gaan we richting bus en ook dan zijn er weer mensen die van alles willen verkopen. Na de Hindoeïstische tempel gaan we terug naar de andere kant van de stad en rijden naar de Borobodur. Dit complex is Boeddhistisch en zou een van de zeven wereldwonderen zijn. Eerlijkheid gebied te zeggen dat wij de Prambanan mooier vinden. We lopen in het zonnetje en doen een wens als we om hoogste de stoepa lopen, net als iedereen. Daarna is het tijd voor een lekkere lunch en rijden we terug naar het hotel. We twijfelen over zwemmen of naar het City Mall winkelcentrum en kiezen voor het laatste. Met gevaar voor eigen leven lopen we langs de weg waar we onze ogen uit kijken. Wat een andere wereld.
Er is gewoon een hele kermis in gesitueerd. De kleding en verdere artikelen zijn echt voor Moslims, dus we kopen er helemaal niets en lopen in de schemering weer langs de kant van de weg tegen de richting in terug naar het hotel. Op aanraden van Max, de gids, gaan we met 2 taxi\'s naar een restaurant aan de (lijkt het) rand van de stad waar we Indonesische bitterballen (heerlijk) eten en een maaltijd die zo mooi is opgemaakt dat het een schilderij lijkt. Het smaakt ook nog heerlijk. In het hotel terug hebben we geen puf meer en vallen al zo snel in slaap dat we de airco niet eens horen.
 
2017/11/11 07:52:52
 Click for a larger picture We moeten weer heel vroeg op. De trein vertrekt om kwart over 7 dus om half 6 zitten we aan het ontbijt met zijn allen.
Het station is niet ver rijden en we hebben gereserveerde plaatsen. De meeste dingen hier zijn zoveel ouder dan bij ons, maar dit is iets waar de NS een voorbeeld aan kan nemen. Geweldige beenruimte en redelijk schoon al zullen we nooit aan de hangtoiletten wennen. Om 12 uur wordt de lunch in gebaksdozen bezorgd en het is echt heerlijk (tot gebakken banaan met palmsuiker toe ;-) We zien de natuur veranderen van het hoge Bandung naar het iets lager gelegen Jogjakarta. Door de rijstvelden, langs kleine riviertjes en dorpjes. Het is niet eens erg om de hele dag te treinen. Af en toe een dutje en de benen strekken op een klein stationnetje, heerlijk! We zijn rond half 4 in Jogja(karta) en worden met een lekker drankje welkom geheten in ons hotel. We zitten op de 11e etage, dus we hebben een mooi uitzicht. Na een warme douche en een blik op de ondergaande zon kijken we elkaar eens aan en beseffen hoe goed we het hebben. Morgen weer een dag vol uitdagingen!
 
2017/11/09 10:39:44
 Click for a larger picture We mogen een dagje uitslapen en hoeven pas om 9 uur op! Toch zijn we voor dag en dauw wakker en gaan vroeg op pad om geld te pinnen en naar de apotheek te gaan. Na een lekker ontbijt gaan we op pad met de hele groep die wat mij betreft te groot is om er een geheel van te maken, waardoor we ook niet alles horen wat onze bevlogen gids (Max) verteld. We gaan onder andere naar het pand waar we zien dat de onafhankelijkheid getekend is en bezoeken een hele oude bioscoop.
Ook steken we een paar keer met gevaar voor eigen leven de straat over. Wat een ervaring, zoveel scooters. Nadat het als een gek begint te regenen rijden we in een stortbui naar het restaurant waar we een redelijke lunch verorberen. We rijden nog steeds in de regen naar een muziek school. Geen idee wat ons te wachten staat. Bij aankomst zijn we natuurlijk weer celebrities, die met iedereen op de foto moeten. De voorstelling is prachtig. Kleine kinderen die de Anklung (muziekinstrument) bespelen, en ook wij krijgen les daarin. Schattig als je ziet hoe klein ze starten met bespelen van het instrument en leren dansen. Het einde is dat iedereen moet meedansen en natuurlijk heeft Marco een vriendje en danst van harte mee. In het donker komen we bij ons hotel aan, waar we de koffers al klaar moeten zetten voor morgenochtend. Deze gaan vannacht al met de bus i.p.v. morgen met de trein. We gaan met de groep eten en bijtijds naar bed. Morgen om 5 uur op voor de treinreis!
 
2017/11/08 11:31:57
 Click for a larger picture Om 7 uur genieten we van een heerlijk ontbijt. Het is heel uitgebreid, al komen de grote troggen met nasi niet echt bij ons binnen. De bus staat voor en we maken een korte stadstour door het oude Jakarta, waar weinig over is van het oude Nederlands Indië tijdperk. Het is een drukke stad met 12 miljoen inwoners, dus het krioelt van de mensen en nog meer van de brommers. We gaan daarna naar een grote botanische tuin, waar we uren wandelen (een beetje te lang). We gaan de bus weer in en settelen ons op een lekker plekje waar we veel zien, want we moeten bijna 200 km afleggen, en de ervaring leert dat het de rest van de dag kost (in heel Indonesie kun je een gemiddelde van 30 km/uur aanhouden). We zien veel, maar stoppen alleen om te lunchen en voor een sanitaire stop waar een overheerlijke magnum Red Velvet eten. Het eerste ijsje van de vakantie, en die smaakt verrukkelijk ;-) In het donker komen we rond half 7 in het hotel aan. Lekker om even te douchen en wat tijd voor jezelf. We spreken toch weer met een groot gedeelte van de oude groep af en komen in een leuk trendy restaurant met live muziek. Het is gezellig, maar we haken allemaal om een uur of 10 moe af. Morgen gelukkig een dag zonder bus, maar met wandelen en fietsen. Een lekkker vooruitzicht ;-)
 
2017/11/07 20:25:00
 Click for a larger picture Er is niet veel te melden vandaag. We worden rond 7 uur opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Rond 12 uur vertrekken we keurig op tijd naar Jakarta waar we iets meer dan een uur later aankomen. Helaas staat er niemand van Kras, zodat we met zijn allen meer dan een uur onze tijd verdoen. Na zoeken en bellen vinden we de lokale mensen van Panorama, die met stalen gezicht beweren dat ze met bordjes bij de juiste bagageband stonden. Alle 12 groepsleden zijn blind geweest. Er is geen tijd meer voor de geplande stadstour horen we. Uiteindelijk komen we veel later dan gepland in ons hotel, waar we op de 17e verdieping een kamer hebben met een prachtig uitzicht. We spreken met een aantal van de groep af om samen iets te gaan eten in een restaurant dat Happy Day heet en we belanden in een grandioos hippe sfeervolle tent, die het ook in het Westen goed zou doen en eten we voor de verandering geen rijst, maar een zalige grote burger en club sandwich voor een paar euro omgerekend. Na een Ice Caramel koffie in het hotel belanden we bijtijds in bed. Een bed dat zeer comfortabel is en dat komt mooi uit.